آنگاه الميترا گفت با ما از عشق سخن بگوی.

پيامبر سر برآورد و نگاهی به مردم انداخت، و سكوت و آرامش مردم را فراگرفته بود. سپس با صدایی ژرف و رسا گفت:

هر زمان كه عشق اشارتی به شما كرد در پی او بشتابيد،

هر چند راه او سخت و ناهموار باشد.

و هر زمان بالهای عشق شما را در برگرفت خود را به او سپاريد،

هر چند كه تيغهای پنهان در بال و پرش ممكن است شما را مجروح كند.

و هر زمان كه عشق با شما سخن گويد او را باور كنيد،

هر چند دعوت او روياهای شما را چون باد مغرب درهم كوبد و باغ شما را خزان كند.

زيرا عشق چنانكه شما را تاج بر سر می‌نهد به صليب نيز می كشد.

و چنانكه شما را می‌روياند شاخ و برگ شما را هرس می‌كند.

و چنانكه تا بلندای درخت وجودتان بالا می‌رود و ظريف‌ترين شاخه‌های شما را كه در آفتاب می‌رقصند نوازش می‌كند،

همچنين تا عميق‌ترين ريشه‌های شما پايين مي‌رود و آنها را كه به زمين چسبيده‌اند تكان می‌دهد.

عشق شما را چون خوشه‌های گندم دسته می‌كند.

آنگاه شما را به خرمن كوب از پرده خوشه بيرون می‌آورد.

و سپس به غربال باد دانه را از كاه می‌رهاند،

و به گردش آسياب می‌سپارد تا آرد سپيد از آن بيرون آيد.

سپس شما را خمير می‌كند تا نرم و انعطاف‌پذير شويد،

و بعد از آن شما را بر آتش مقدس می‌نهد تا برای ضيافت مقدس خداوند نان مقدس شويد.

عشق با شما چنين رفتارها می كند تا به اسرار قلب خود معرفت يابيد

و بدين معرفت با قلب زندگی پيوند كنيد و جزیی از آن شويد.

اما اگر از ترس بلا و آزمون، تنها طالب آرامش و لذتهای عشق باشيد،

خوشتر آنكه عريانی خود بپوشانيد

و از دم تيغ خرمن كوب عشق بگريزيد،

به دنيايي كه از گردش فصلها در آن نشانی نيست;

جايي كه شما می‌خنديد اما تمامی خنده خود را بر لب نمي‌آوريد

و می‌گرييد اما تمامی اشكهای خود را فرو نمی‌ريزيد.

عشق هديه‌ای نمي‌دهد مگر از گوهر ذات خويش.

و هديه‌ای نمي‌پذيرد مگر از گوهی ذات خويش.

عشق نه مالک است و نه مملوک،

زيرا عشق برای عشق كافی است.

وقتي كه عاشق مي‌شويد مگوييد «خداوند در قلب من است» بلكه بگوييد « من در قلب خداوند جای دارم».

و گمان مكنيد كه زمام عشق در دست شماست، بلكه اين عشق است كه اگر شما را شايسته بيند حركت شما را هدايت مي‌كند.

عشق را هيچ آرزو نيست مگر آنكه به ذات خويش در رسد.

اما اگر شما عاشقيد و آرزويی می‌جوييد،

آرزو كنيد كه ذوب شويد و همچون جويباری باشيد كه با شتاب می‌رود و برای شب آواز می‌خواند.

آرزو كنيد كه رنج بيش از حد مهربان بودن را تجربه كنيد.

آرزو كنيدكه زخم خورده فهم خود ازعشق باشيد و خون شما به رغبت و شادی بر خاك ريزد

آرزو كنيد سپيده دم برخيزيد و بالهای قلبتان را بگشاييد

و سپاس گوييد كه يك روز ديگر از حيات عشق به شما عطا شده است.

آرزو كنيد كه هنگام ظهر بياراميد و به وجد و هيجان عشق بيانديشيد،

آرزو كنيد كه شب هنگام با دلی حق شناس و پرسپاس به خانه باز آييد،

و به خواب رويد، با دعايی در دل برای معشوق و آوازی بر لب در ستايش او.

« جبران خليل جبران »

چی می شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما بركت بده چرا كه ديروز ما وقت نكرديم از او تشكر كنيم.

چی می شد اگه خدا فردا ديگه ما را هدايت نمی كرد چون امروز اطاعتش نكرديم.

چی می شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود چرا كه امروز قادر به دركش نبوديم.

چی می شد ديگه هرگز شكوفا شدن گلی را نمی ديديم چرا كه وقتی خدا بارون فرستاده بود گله كرديم.

چی می شد اگه خدا عشق و مراقبتش را از ما دريغ می كرد چرا كه ما از محبت ورزيدن به ديگران دريغ كرديم.

چی می شد اگه خدا فردا كتاب مقدسش را از ما می گرفت چرا كه امروز فرصت نكرديم آنرا بخوانيم.

چی می شد اگه خدا در خا نه اش را می بست چون ما در قلبهای خود را بسته ايم.

چی می شد اگه خدا امروز به حرفهايمان گوش نمی داد چون ديروز به دستوراتش خوب عمل نكرديم.

چی می شد اگه خدا خواسته هايمان را بی پاسخ می گذاشت چون فراموشش كرديم.

و چی می شد اگه ...

و چی می شه اگه ما از اين مطالب به سادگی بگذريم ؟

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود        -     نازه چشم تو به قدره مژه بر هم زدنی

1. شاد اما دلسوز
2. ساده اما زیبا
3. مصمم اما خونسرد
4. متواضع اما سربلند
5. مهربان اما جدی
6. سبز اما بی ریا
7. عاشق اما عاقل